Psychotronika to także, moim zdaniem, zupełnie naturalne podejście do leczenia z wykorzystaniem niepotwierdzonych naukowo (w tej chwili), naturalnych sposobów leczenia przy udziale indywidualnych zdolności do samouzdrawiania, jaką ma bardzo wiele osób.

Psychotronika w takim ujęciu staje się jedynie narzędziem pozwalającym zastosować praktycznie te nieodkryte jeszcze prawa fizyki, wykorzystać ich wpływ dzięki odkryciom najnowszej psychologii i psychiatrii.

Przykładem tego ujęcia może być, moim zdaniem, np. Huna, która od bardzo dawna rozgranicza sfery ludzkiej psychiki na trzy osobne płaszczyzny. Akademicka psychologia zdefiniowała je stosunkowo niedawno (podświadomość, świadomość i nadświadomość). Kahuni (czyli ludzie głęboko uprawiający Hunę) rozgraniczają w budowie ludzkiej psychiki niższe ja (podświadomość), średnie ja (świadomość) i wyższe ja (nadświadomość). I to właśnie wyższe ja człowieka jest w stanie wyprowadzić go z każdej choroby, a osoba uleczająca ma za zadanie tylko właściwie ukierunkować połączenia między tymi poziomami. No i tak to, moim zdaniem, właśnie z tą psychotroniką jest, że nie chodzi w niej o magię i o siły nadprzyrodzone, ale o na tyle umiejętne i nieszablonowe pokierowanie zupełnie naturalnymi prawami i siłami przyrody, by osiągać cele, które w tym momencie nie mieszczą się w kręgu postrzegania.

Dlatego uważam, że niesienie pomocy innym za pomocą takich niemierzalnych i niezgodnych (na razie) z oficjalną nauką technik może służyć samorozwojowi w bardzo dużym i wszechstronnym zakresie. Może być niewyczerpanym źródłem wiedzy o zjawiskach wymykających się współczesnej nauce, każdego zainteresowanego może bardzo uwrażliwiać na działanie subtelnych sił energii, których istnienie pozostaje na granicy odczuwalności dla przeciętnego człowieka. Może wreszcie ogromnie wzbudzać empatię i współczucie do wszystkich żywych stworzeń.

Marek Grabowski